Ik zit hier al de hele dag met 12 andere vrouwen te scrappen in mijn favoriete atelier en tussendoor te puzzelen, mailen, tweeten want ik wil eigenlijk ook niets missen van dit feest!


Maar de vraag van prijsvraag 9 stellen in een groep van 12 vrouwen, ik weet niet of je dan wilt weten wat er allemaal geroepen wordt !! De één wil een paardrijden op het strand, de ander  een lied opnemen in de studio -ondanks dat diegene niet kan zingen maar hey ze kunnen een hoop hoor met al die knopjes  -
En dan wordt er ineens geroepen dat iemand wil weten hoe je kamer eruit ziet (ja zet een groep vrouwen bij elkaar....)  Ik hoorde ook nog ergens een fotoshoot voorbij komen en een lesje scrappen voor jou.
En dan komt er ineens een superwaanzinnig idee :

Ik zou eigenlijk wel eens samen met Marco op het hoofdkantoor van Warchild willen kijken. Je hebt afgelopen weken veel getweet over jouw werk bij warchild en de indrukken die je hebt opgedaan. En als je zelf kinderen hebt gaat het lot je denk ik meer aan van andere kinderen, althans dat werkt zo voor mij... Ik ben eigenlijk zeer benieuwd wat warchild doet en wat jouw rol hierin is. Dus Marco hierbij nodig ik jou uit om samen met mij naar het hoofdkantoor van Warchild te gaan en daar door jou uitleg te krijgen en te zien wat jij voor Warchild doet!

Ik hoop dat je op mijn uitnodiging ingaat,
Liefs Paula

WEBLOGS

kwart voor negen op zondagmorgen
maak ik een kop thee en zet de computer aan
wat zal ik lezen, straks?
zijn er gezellig nog meer fans online?
zal ik eerst schrijven of lees ik laatste updates?
en zo begint de ochtend voor mij, alleen

ohhh wat gaat de tijd toch snel
vanmorgen vroeg zat ik al achter de comp, hier lag ieder nog te slapen
wat is het laat en ik moet nog zo veel doen
ik knipper mijn ogen en zie hoe mijn weblog een beetje veranderd is
maar hoe leuk dit ook mag zijn
in de keuken gaat de oven aan

kwart voor negen op zondagmorgen
vul ik mijn weblog met nieuwe vrienden aan
ik heb ze leren kennen, door de log
wij deel'n dezelfde hobby scrappen, schaappie heeft mij gevraagd of ik met haar mee wilde gaan
en nu gaan wij bingo-en, bij Marco

en ohhh wat gaat de tijd toch snel
vanmorgen  vroeg zat ik al achter de comp, hier lag ieder nog te slapen
wat is het laat en ik moet nog zo veel doen
ik knipper mijn ogen en zie hoe mijn weblog een beetje veranderd is
maar hoe leuk dit ook mag zijn
in de keuken gaat de oven aan

En soms,wanneer ik mijn ogen sluit
zitten we weer in ons tentje,
gewonnen bij 5 3 8
en dit, heeft ons van de club lid gemaakt
het heeft ons naar elkaar gebracht
wie had dit ooit nog gedacht
ik hou haar vast
zoals ze is
ik hou haar vast

kwart over negen op zondagmorgen
hoor ik een piep die mij gelijk wakker maakt
vandaag kan echt niet meer stuk

wat staat daar nou en wat lees in mijn mail
ik knipper m'n ogen en zie ik daar nu echt een reactie van Marco
wat gaat mijn hart te keer
ja ongeneeslijk is het zeker
het Marco-virus hoort nu bij mij




Liefs Paula
 

Vandaag hebben Kimberley en ik de hightea-bon besteed die ik had gewonnen met het schrijven van dit logje . Omdat ik ook van Johan en Lisanne hou hebben wij hun ook gezellig meegenomen   Afgelopen dinsdag hebben Kim en ik samen een locatie uitgezocht op de comp, want het was wel onze kadobon. En keuze is er genoeg hoor, het was nog even een soort van lastig van wat willen we en waar!! De keuze was gevallen op een brasserie in Wassenaar. want als je toch gaat hightea-en waarom dan niet gelijk goed Snel gebeld en het was geen probleem als wij nog 2 personen meenamen, een tafeltje was geboekt.


Vanmiddag reden wij dan ook met lege magen naar Wassenaar en dat was maar goed ook ! Heerlijk was het en veel, pfffttt maar wel erug lekker
Johan en ik begonnen met een cocktail en voor de meiden een fruit (zonder alcohol) cocktail. Kim was nog even beledigd want hey ze is al 16 plus... hihi. Maar na een slokje geproefd te hebben van mijn glas was ze al snel blij met die van haar.



Vervolgens kwamen de chocolaatjes, koekjes, brownies op tafel. Die werden opgevolgd door citroentaartje met bosvruchten bavarois en een stukje vruchten tiramisu jammiejammie!!

 

Nou het smaakte echt heerlijk !! We waren al benieuwd naar de volgende gang. En uiteraard werd er ook speciale thee geschonken. Ook altijd leuk om eens een andere smaak uit te proberen.

 

Als laatste kwamen de hartige sandwiches op tafel, met zalm en dille, met kaas en ei/aspergesalade en met geitenkaas en amandel. En allemaal even lekker !! Hmmm. We hebben heerlijk genoten van lekker eten maar ook van ons gezinnetje !

Met dank aan de Tifosi di Marco Borsato en met dank aan Marco voor het uikiezen van mijn log Ik Hou Van Jou met als prijs een hightea voor 2 !! Wij hebben ervan genoten!!

Liefs Paula

Zou het nu dan gaan lukken?? Ik zag in de nieuwe Creatief met foto's (een hobbymagazine) een oproepje staan :

 

Ik heb ooit wel eens eerder wat ingestuurd en er niets van gehoord dus nu twijffelde ik toch even of ik iets zou insturen... Maar van de week toch de stoute schoenen aangetrokken en 2 layouts ingestuurd. Ik ben heel benieuwd of ik nog een reactie ga krijgen. Wat zou het gaaf zijn als mijn layouts geplaatst zouden worden in het magazine!!!
Ik heb even door mijn albums gebladerd om een keuze te maken welke ik zou insturen. Ik wou in ieder geval laten zien dat ik veel met inkt,stempels en technieken werk. Mijn keuze is gevallen op een layout die ik gemaakt heb met foto's van het slapen bij.. in de Gelredome. Maar deze is vrij donker van kleur ( veel donkergroen) en omdat het volgende nummer van de Creatief met foto's uitkomt in de zomer heb ik ook nog een layout met foto's van het Gardameer (tenslotte ook een kleinbeetje Marco hihi) erbij gedaan. Ik ben zo benieuwd... er zullen vast wel meer inzendingen zijn...Dus afwachten maar!






Duimen jullie met mij mee ??

Nadat ik deze log had geschreven ging ik nog even naar outlook, post ophalen en tot mijn verbazing kreeg ik een mail terug van de Creatief met foto's !! Ze vonden dat ik erg leuk kan scrappen en overwegen om een layout te plaatsen in de lezerspagina !!!  Er staat letterlijk in de mail:

We kunnen voor een van de komende edities wel een keer kijken of dat we een creatie kunnen tonen in de lezerspagina.

  En
Mocht het zo zijn dat je in september nog niks van mij hebt vernomen, neem dan even contact met mij op.

Wedden dat ik in september echt wel contact opneem met de creatief met foto's !!! Dit is echt heel gaaf en ik hoop dat ik in het laatste nummer van dit jaar in de creatief met foto's sta!!

Het zonnetje schijnt buiten volop dus was het echt tijd voor een nieuwe,vrolijke layout. Eentje die een lekkere warme zomer beloofd... Ik zal gelijk ook even vertellen wie er allemaal op de foto's staan, ik begin links bovenin. Dit is de foto van mijn nichtje Lowisa,nu 10 jaar oud en Marco, deze is gemaakt tijdens het slapen bij... in de Gelredome een jaar geleden. Op de tweede foto staan Kimberley, mijn oudste, Johan,mijn mannetje, en Lisanne,mijn jongste. Op de foto links onder staan Kimberley en Nilay, mijn jongste nichtje. Deze foto is gemaakt toen we gingen uitwaaien op het strand, Nilay was moe van het rennen en schelpen zoeken. Kimberley nam haar toen even op haar rug zodat Nilay even kon uitrusten ( zo lief...) En op rechts onder sta ik zelf met mijn meiden. Deze foto is vorig jaar gemaakt tijdens onze vakantie in Frankrijk. Het heeft even geduurd om deze header te maken maar ik ben er blij mee. Een vrolijke layout erbij en klaar... Ben benieuwd wat jullie ervan vinden...!

Liefs Paula

Wij zijn net terug van een heerlijk weekendje samen uit. Hij stond al even gepland omdat er eerst een logeeradres gezocht moest worden voor Lisanne, ons jongste dochter. Die werd al snel bij oma gevonden. Kimberley zou dit keer voor het eerst alleen thuis blijven...kleine meisjes worden groot.  Elk jaar proberen Johan en ik om samen een weekendje weg te gaan, gewoon even met zijn tweeën heerlijk fietsen door de bossen. Even gezellig samen uit eten, gewoon samen de dag te plannen en gewoon even samen zijn. Nouja gewoon.... Tuurlijk zijn wij gek op onze meiden en doen heus leuke dingen met hun en daarom is het juist wel eens lekker om even een weekendje samen te zijn. Dit keer gingen we wel anders van huis af omdat Kimberley alleen zou blijven. Dat is toch raar...anders.. Dus wel even op zaterdagavond  naar huis gebeld om te horen of alles nog goed gaat daar. En tuurlijk ging alles goed maar dat is wel lekker om even te horen. Johan en ik zijn het land niet uitgeweest maar je wilt toch even die bevestiging horen. We hadden een hotelletje geboekt in Hoenderloo, achteraf gezien bleek dit Hét hotel te zijn voor de EK Trainingskampen voor het OranjeElftal. In de bar hing het vol met foto's en gesigneerde shirts, erg leuk om te zien. Zaterdag hebben we de auto in de buurt van Hoenderloo gezet en daar een tocht gefietst van 33 km. We vertrokken met grijze lucht, jammer genoeg begon het onderweg te spetteren. En op de terugweg iets harder te spetteren waardoor we toch redelijk nat bij de auto aankwamen. Maar wat was het mooi daar!!      En doordat het weer niet zo heel uitnodigend weer was kwam je ook bijna niemand tegen !! Het enige wat je vaak hoorde was de wind en het gekwetter van vogeltjes. Soms heb je dat nodig, even stilte om je heen. Waar we ons wel een beetje in vergist hadden tijdens het boeken van dit hotel was de omgeving.... Het is best wel heuvelachtig daaro !! Dus voelden wij s'avonds best wel onze benen van het trappen op die heuvels.. Maar een warm bad maakt veel goed.

Zondag reden we naar nationaal park Veluwezoom om daar te gaan fietsen. Maar eenmaal bij aankomst bekroop ons de twijfel om juist daar te gaan fietsen. Eerst moesten we een redelijke bergje op om de auto te parkeren en vervolgens zagen we alleen nog maar mountenbikers.... Geen doen dus met gewone stadsfietsen... Dus weer heel snel de fietsen op de drager gezet en op de kaart gekeken voor een betere optie. Die hadden we al snel gevonden ... hup de auto in en rijden maar. Inmiddels hadden we al zo'n 50 km gereden....Maar vonden een mooi plekkie om te gaan fietsen. Dus de fietsen waar van de drager af en fietsen maar. Deze keer hebben we een tocht van 20 km gemaakt.we moesten immers ook nog naar huis en de spierpijn zat nog in onze benen.  Onderweg hadden we het er nog over gehad dat we misschien beter de auto bij het hotel hadden kunnen laten staan en van daaruit te gaan fietsen, dat had ons 50 km benzine gescheeld.... En wat bleek toen we bijna bij de auto waren...???! We fietsten bijna langs ons hotel !! Toen hebben we maar afgesproken dat we dit thuis maar niet zouden vertellen, die meiden zouden in een deuk liggen van het lachen... Dus bij deze  sssssttt...

Soms kom je in je leven een moment tegen dat je een beslissingen moet maken voor iemand anders. Van de week had ik zo'n moment. Ik heb er geen spijt van want ik weet dat het beter is zo maar dat maakt de last van dit besluit er niet minder om. Ik voel mij verantwoordelijk,ik voel mij naar omdat door dit besluit mijn oma haar eigen huisje moet missen. Het is gelukkig maar tijdelijk en gelukkig heeft ze naast de gebruikelijke ouderdomskwalen niets ernstigs maar toch was het beter dat ze de komende tijd meer zorg om zich heen heeft. Ik weet met mijn hart dat dit een zeer verstandig besluit is geweest maar dat wilt nog niet zeggen dat ik er geen verdriet van heb. Gelukkig gaan we zondag even kijken bij haar nieuwe -tijdelijke- onderkomen. Dan kan ik met eigen ogen even zien dat het beter is en zal ik mss minder last hebben van een knagend schuldgevoel...

Vandaag is mijn jongste dochter jarig, 14 is ze geworden... Grote meid maar met de enthousiastme van een jongere leeftijd.Gister hebben we haar verjaardag en die van onze oudste gevierd. s'Morgens vroeg was ze al wakker, kon ze niet meer slapen door de spanning. Zondagmorgen om kwart over 7 , ben je al wakker mam (in dit geval) Normaal slaapt ze als een echte puber lekker uit en rolt ze om een uurtje of half 10 nog slaperig haar bed uit. Maar deze ochtend dus niet. Toen ik 1 voet uit onze slaapkamer zette klonk het vanuit haar kamer een hele vrolijke en wakkere "Goedemorge" nog net niet "gaan we al beginnen" Want bij ons is het met de jaren bijna een traditie geworden om de jarige vrolijk uit bed te zingen (weer eens wat anders dan een ontbijtje op bed) en hier zat ze dan ook echt op te wachten. De avond ervoor had ze dit nog even goed gechekt bij haar vader ,want hey ze is maar 1 keertje echt jarig...Dus hup allemaal uit bed en al zingend liepen we met onze armen vol met kadootjes naar haar toe. Haar dag kon nu al niet meer stuk, de oe's en de aaah's klonken bij het ritselen van het kadopapier. Ze was er duidelijk blij mee, nieuwe oorbellen en nagellak van haar grote zus en een horloge en bureaustoel van ons.
Beneden wachtte nog een verassing voor beide meiden want ik had dit jaar zelf taarten gemaakt. Voor Lisanne een taart met gitaren en muzieknoten en voor Kimberley een met cupcakes waar zij zo gek op is en zelf maakt. Doordat Kimberley graag zelf cupcakes maakt was ik op het idee gekomen om zelf taarten te maken. Veel werk, gelukkig kreeg ik hulp, maar erg leuk om te doen!!



Ze waren gelukkig net zo lekker als dat ze eruit zagen!! Voor Kim een chocolade taart en voor Lisanne een caketaart met aardbeienkwark. YummieYummie.
En de meiden vonden ze helemaal geweldig.

 
Wat de visite ook moest horen en bewonderen was dat Lisanne die dag daarvoor haar 1e paardrijwedstrijd had gehad en 1e was geworden!! Keer op keer vertelde Lisanne haar verhaal en glom van oor tot oor bij elk complimentje die ze kreeg.



Daar zit ze, op haar lievelingspaard Veronique. Dit waren foto's net voor haar dressuur. Tijdens haar dressuur was ze super geconentreerd en keek ze bijna boos voor zich uit. De spanning was goed af te lezen van haar gezicht, maar ze heeft het super gedaan! Ze is gewoon nouja gewoon.. eerste geworden!!



Was best een druk weekendje maar we hebben genoten en daar gaat het om!

Vandaag is het 17 jaar geleden dat ik onze dochter op de wereld zette. Het blijft cliché maar wat gaat de tijd toch snel !! Nog even en dan spreidt ze haar vleugels uit daar moet ik nu nog niet aan denken.... blijf nog maar even onder de mijne... Kimberley is echt een stoere sportieve jonge meid dus heeft ze van ons een uurtje raften voor haar verjaardag gekregen. Super gaaf vond ze het, wel steenkoud maar echt wel gaaf. Het weer zat niet echt mee, er stond een harde koude wind en droog was het ook niet. Maar dat mocht de pret niet drukken. Gekleed in oude schoenen, badkleding en surfpak mocht ze eerst een stukje van de wildwater baan zelf uitproberen door er gewoon in te springen en mee te gaan met de stroming. Gelijk ook het koude water gevoeld want echt verwarmd water uit een tropisch zwembad moet je niet verwachten



Maar goed dan weet je gelijk wat je kunt verwachten mocht je uit je bootje slingeren... Hierna was het instappen in een bootje en overleven (zeker door het koude,natte weer)
En dan die glimlach op haar gezicht.... ze had er echt zin in !!



Samen met haar vader (want in je uppie raften is ook niet zo leuk) hebben ze genoten van het raften. En het was maar goed dat haar vader in de boot zat want die kon haar op een gegeven moment net bij haar arm pakken om te voorkomen dat ze uit de boot viel. Want dat had toch wel erg koud geweest, met dit weer moet je toch wel oppassen dat je niet onderkoeld raakt.



Na 8 rondes was het uurtje om en was het rennen naar de lekkere warme douches.... Na een half uurtje ben ik er maar even heen gelopen om te kijken waar ze bleef, toen stond nog bij te komen onder de warme douche....Maar met een smile op haar gezicht!!

Via de weblogjes kwam ik in contact met Corine , hier beter bekend als schaappie. Aangezien we buiten Marco ook nogeens dezelfde hobby delen was er gelijk een klik. Eerst nog wat heen en weer getweet en gemaild wat uiteindelijk een gezellige afspraak in mijn favoriete scrapwinkel werd. Zaterdag was het dan zover, rond de klok van 1 uur sprong ik op mijn fiets, mp3 ( met uiteraard Marco ) in mijn oor op weg naar Capelle. Eerst even gezellig bijgekletst met de eigenaresse (lees vriendin) en vervolgens stapte Corine de winkel in met een hele leuke attentie !!

 
Dit gaf nog een extra klik, niet omdat ik nu toevallig van koekjes hou maar meer omdat m'n meisjesnaam Schaap heb ik ook niet voor gekozen is. We hebben eigenlijk onder genot van een bakkie alleen maar gekletst over Marco, zijn muziek en scrappen. De tijd vloog om !! Tussendoor moest ik nog wel wat op de kassa doen (rotding) en klanten hun aandacht geven maar eigenlijk had ik daar geen tijd voor, zo gezellig was het !
Aan het einde van de middag nam ik afscheid van Corine maar wel met de afspraak om samen een keertje te croppen of een workshop te volgen.

Ohh en de koekjes ?? Die zijn lekker